WOJENNE DZIECIŃSTWO

Losy dzieci – obywateli II Rzeczpospolitej, którym wybuch II wojny światowej odebrał dzieciństwo. Historie młodych pozbawionych najbliższej rodziny i bezpiecznego domu, odartych z dziecięcej beztroski i skrawków marzeń, deportowanych, aresztowanych, zmuszonych do niewolniczej pracy, wywiezionych na roboty przymusowe, osadzonych w obozach, walczących z okupantem i próbujących przetrwać oraz wierzących, że czas II wojny światowej musi kiedyś przeminąć.

O nas

Wojenne dzieciństwo to projekt edukacyjny Muzeum Dzieci Polskich – ofiar totalitaryzmu, którego celem jest upowszechnianie wiedzy o losach dzieci – obywateli II Rzeczpospolitej w okresie II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem więźniów niemieckiego obozu dla dzieci polskich przy ulicy Przemysłowej w Łodzi, miejsca wciąż mało znanego współczesnej młodzieży, a jednocześnie wyjątkowemu ze względu na wiek małych więźniów, nieludzkie warunki życia i tragedię rozłąki z najbliższymi.

WOJENNE DZIECIŃSTWO

„Razem z nami z Mosiny [do obozu na Przemysłową] przyjechało rodzeństwo siostra trochę starsza i braciszek Marek mówili, że ma 3 latka. Nikt sobie nie wyobrazi jak to dziecko rozpaczało, jak płakało za mamą, koniecznie chciało do mamy, my wszyscy tęskniliśmy do mamy, ale w stosunku do tego Marka byliśmy jednak starsi i prędzej pogodziliśmy się z ciężkim losem”.

AIPN GK, Obóz koncentracyjny dla młodocianych w Łodzi, sygn. GK 165/379.
Wspomnienia Bohdana Kończaka, t. 7 cz. 1, s. 13.
Skip to content